 |
يك قرن سينما تاريخچه يكصد سال سينما(1995-1895) |
|
|
قسمت اول : نخستين دهه ، هنر هفتم به منصه ظهور ميرسد ترجمه و تاليف : كمال پورخسرو از نخستين تجمع اقشار سينمارو در زير زمين ((گراند كافه)) مستقر در بولوار كاپوسين پاريس، نزديك به يك قرن ميگذرد.از سال 1895 تا اين لحظه ، تصوير دستخوش دگرگوني هاي بسيا ر شده است. سينما گران اوليه از جرگه هنرمندان نبودند ، بلكه اشخاص متفكر و انديشمند ي بودند كه به عرصه فيلم روي آوردند. در وهله نخست هدف آنان از ساختن فيلم زيبا شناختي يا خلق وجوه زيبايي شناسي تصويري نبود، بلكه آنها تمام تلاش خود را به كار ميگرفتندتا حس كنجكاوي علمي خود را پاسخ گويند. |
||
|
فيلم ها در آغاز
يا بر صحنه هاي واقعي متكي بودند (مثل
آثار برادران لومير ) يا شبه داستاني بودند كه در
آنها علاقه به داستانگويي مشاهده ميشد(نظير فيلم هايي كه به
وسيله اديسون و همكارش ساخته شد). در خلال سال هايي كه هنوز نخستين نمايش عمومي فيلم هاي كوتاه برادران لومير امكان پذير نشده بود تماشاگران ميتوانستند در ازاي پرداخت يك پني به تماشاي يك فيلم بنشينند. اديسون در سال 1889 دستگاه دوربين فيلم برداري كينه تو گراف را ساخت .مقارن همين سال دستيار او ديكسون مقداري نوار خام كداك از شركت ايستمن خريداري نمود. اولين استوديوي سينمايي كه موفق شد فيلم هاي كوتاه تهيه كند به نام مستعار (بلك ماريا ) نامگذاري شده است. اين استوديو در (وست اورنج )واقع در نيوجرزي امريكا ساخته شد. سازندگان اين استوديو اديسون و ديكسون بودند .حدود سال 1893 دستگاههاي كينه توگراف و كينه تسكوپ به اين مكان انتقال داده شدند.طولي نكشيد كه نخستين فيلم هاي اوليه در اين استوديو ساخته شد. دليل كوتاه بودن فيلم هاي اوليه صرفا به محدوديت هاي مكانيسم دستگاه نمايش فيلم كه ناشي از دو نقص عمده بود باز ميگشت. نخست انكه طول فيلم اگر از پنجاه فوت تجاوز ميكرد امكان پاره شدن نوار سلولوئيد وجود داشت.دوم مشكل حركت متناوب نوار فيلم در دستگاه بود. در آن دوران براي اينكه تصاوير سينمايي ضبط شود لازم بود هر قاب تصوير در حين عبور از دريچه به مدت يك ثانيه نگه داشته شود تا مدت زمان كافي براي عبور نور از عدسي به وجود آمده و به تصوير منعكس گردد.تقريبا سه سال ديگر زمان لازم بود تا اين مشكلات از سر راه فيلمسازي برداشته شود. نخستين فيلم هايي كه در استوديو (بلك ماريا ) تهيه شد كم و بيش گرايش به داستانگويي داشتند.درست در اوايل سال 1894 بود كه تماشاگران علاقه مند به سينما موفق شدند چندين فيلم كوتاه از سري آثار اديسون را مشاهده نمايند .اين فيلم ها با محتواي ساده ، سوژه هايي در حول و حوش مسابقات مشت زني، حركات نمايشي رقصندگان يا فيلم برداري مستقيم از صحنه هاي تاتري بودند..فيلم ها به وسيله دستگاهي به نام كينه تسكوپ نمايش داده ميشد. طول فيلم ها بين پنجاه تا صد فوت و مدت زمان آنها از يك دقيقه تجاوز نميكرد.اين فيلم ها اصولا براي نمايش روي پرده در نظر گرفته نشده بودند. به عنوان مثال يكي از نخستين فيلم هاي اوليه صرفا كلوزآپ مردي را در حال عطسه كردن نشان مي داد. ميتوان به جرات گفت كه شمار كثيري از فيلم هايي كه طي ساليان نخستين عمر سينما ساخته شد ، فاقد هيجان يا حادثه بودند .سوژه ها در مجموع ساده ، و فاقد ابهام يا هر گونه پيچيدگي بودند. در اوايل سال 1895 ، برادران لومي ير نخستين فيلم خود تحت عنوان خروج كارگران از كارخانه را فيلمبرداري كردند. در ماه مارس همان سال اين فيلم بهمراه چند فيلم ديگر به طور خصوصي براي جمعي از دوستان و دانشمنداني كه انها را مي شناختند به نمايش گذارده شد. ادامه دارد.......... |
