آنفلوآنزا به عنوان شایعترین بیماری در عصر حاضر و کهن می باشد و چه بسا در گذشته باعث مرگ و میر فراوانی نیز شده و به عنوان پرسابقه ترین بیماری شهرت دارد ، ویروس آنفلوآنزا قادر است در طی مدت زمان کوتاهی به هزاران شکل تغییر کند و شاید به جرات می توان گفت که بیشترین تلاش دانشمندان علم پزشکی از آغاز تاکنون برروی درمان و پیشگیری این بیماری بوده است ولی از آنجائیکه آنفلوآنزا از انواع ویروسها می باشد، به دلیل تغییر شکل آنتی ژن خود به انتی بیوتیک جواب نمی دهد.

علائم بالینی آنفلوآنزا : تب ناگهانی و شدید – صورت برافروخته و قرمزگون – سردرد – درد عضلات – سرفه – لرز- التهاب گلو – اشک ریزش – ترس از نور – آبریزش و گرفتگی بینی و گاهی التهاب ریه و غدد بناگوشی – البته احتمال دارد که در کودکی فقط چند نمونه از علائم بالا دیده شود و لزومی ندارد که همه علائم در یک بیماری مشاهده گردد.

عوارض آنفلوآنزا : شایعترین عارضه اینکه عفونتهای باکتریایی ثانویه ، جایگزین ویروسها می شوند . مثلا بروز سینوزیت – عفونت گوش میانی و ریه ها – قلب و گرفتاری اعصاب می تواند از عوارض آنفلوآنزا باشند . بدین منظور بایستی در کودکان و نوجوانان از دادن آسپرین « ACA , ASA » و سایرسالیسیلاتها به دلیل بروز بیماری سندرم ری « REYE » در شرایط خاص پرهیز کرد ، دوره کمون آنفلوآنزا بین 4 تا 10 روز می باشد.

تشخیص آنفلوآنزا : آنفلوآنزا شایعترین بیماری فصل زمستان برای تمام سنین می باشد که سبب درگیری تنفسی می شود . طی 2 تا 6 روز می توان ویروس را از ترشحات بینی و حلق جدا کرد و کشت داد و از روش ایمنوفلورسانس « تست الیزا » به تشخیص نهایی رسید . (و یا از طریق سرولوژِی ) . هر چند از طریق علائم بالینی و یا تجربه کاری نیز می توانیم به تشخیص آنفلوآنزا پی ببریم .